Historia miasta Rychwał

Historia miasta Rychwał Dla wielu osób historia nie jest ważnym elementem w życiu. Jednakże jest wiele interesujących miast i miasteczek, które mają bogatą historię. Jednym z nich jest Rychwał, od którego nazwę wzięła gmina Rychwał, a generalnie nazwa ta pochodzi od właścicieli pierwszych ziem na tym terenie. Obecnie jest to część powiatu konińskiego, w województwie wielkopolskim. Miasto to należało już w średniowieczu do miast średniej wielkości. W tym wypadku potwierdzone jest to zapisem w rejestrze poboru cyzy, a także podatkiem płaconym na rzecz wojny trzynastoletniej prowadzonej z Zakonem Krzyżackim w XV wieku. Już w 1579 roku były na tym terenie czynne trzy gorzelnie, a także pracowali trzej szynkarze czy też działało dwóch komorników i ponad piętnastu innych rzemieślników. Jednakże kolejny wiek XVI aż do początku wieku XVII nie były łatwym okresem dla Rychwału. Niedobra sytuacja gospodarcza powodowała brak rozwoju, ale mimo wszystko miasteczko zmuszone było do płacenia wysokich podatków, oraz świadczeń na rzecz nie tylko właścicieli tytularnych, ale także do skarbu państwa. Złą sytuacje gospodarczą pogłębiły tylko pożary, które dość często wybuchały na tym terenie. Ale miasto wciąż się rozwijało w kierunkach przemysłowych. Funkcjonowały tam olejarnia, Mielcuch, przędzalnia wełny czy też siedmiu rzemieślników miało swoje zakłady. Rychwał dość często zmieniał swoich właścicieli. Na początku XVII wieku został nim Andrzej Złotnicki, który znany był z tego, że dokonał mnogich zapisów oraz nadań na domy, łąki czy ziemie uprawne. Przez to w tym wieku bardzo wiele toczyło się spraw o ziemie i majątki mieszczan zamieszkujących te ziemie, ponieważ ich majątki były sprzedawane, dzierżawione czy też przepisywane na inne osoby. Jednakże do dzisiaj zachowało się sporo zabytków świadczących o mieszczańskich posiadłościach na tym terenie.

XIX-wieczna historia Turka

XIX-wieczna historia Turka Mniej znane miasta również mogą być ciekawe, a niegdyś nawet odegrały ważną rolę zapisaną w historii Polski. Dość ważnym miastem powiązanym z wybuchem powstania styczniowego w 1863 roku był Turek. Historia głosi, że 4 lipca tego roku do miasteczka przybył oddział partyzancki generała Edmunda Taczanowskiego. Po mszy w lokalnym kościele ogłoszono „Manifest Rządu Narodowego. Za to pierwszego stycznia 186t roku został utworzony na tym terenie powiat turecki przez władcze carskie. Miasto to powoli się rozwijało. Bardzo ważny był przemysł na tym terenie. Pierwsza fabryka włókiennicza oraz zakład produkcji muślin powstały tutaj w 1908 roku. W tym czasie w miasteczku funkcjonowało ponad 350 zakładów tkackich. Jednakże niedługo potem wybucha wojna. We wrześniu 1914 roku miasto zajęły wojska Rzeszy, a na czele miasta stanął niemiecki gubernator. Jednakże miasto powoli się rozwijało. W 1916 roku powstała Kaliska Kolej Dojazdowa. Dopiero w 1918 roku Turek znów staje się miastem pod władaniem Polski. Aczkolwiek w wyniku II wojny światowej w roku 1939 znowu władzę nad miastem przejmuje wojsko niemieckie. Miasteczko i jego okolice wchodzą w skład Kraju Warty. Rok później utworzone zostało w Turku getto. Dopiero 21 stycznia 1945 roku nastąpił koniec okupacji niemieckiej na tych terenach, a władzę przejęła Armia Czerwona. Kilkanaście lat później miasto to znowu się rozwija. Budowane są nowe szkoły, zakłady tkackie i włókiennicze, ale też odkryto bogate złoża węgla brunatnego, dzięki czemu można było pomyśleć o inwestycjach w elektrownię. I faktycznie w 1960 roku rozpoczęto budowę pierwszej elektrowni oraz Kopalni Węgla Brunatnego Adamów. W roku 1975 miejscowość ta wchodzi w skład województwa konińskiego, które w wyniku reformy w 1999 roku wchodzi w część województwa wielkopolskiego, i tak pozostaje do tej pory.

Średniowieczna historia Turka

Średniowieczna historia Turka Każde miasto ma swoją historię. Jednakże jedne miasteczka maja ją bogatszą niż inne. Na przykład historia miasta Turek zaczyna się już w VI wieku przed naszą erą, gdy na tym terenie pojawili się pierwsi osadnicy. Osada Turek wspominana jest pierwszy raz w 1136 roku w bulli gnieźnieńskiej, która opisał papież Innocent II, bowiem w tym czasie osada ta była posiadłością arcybiskupów gnieźnieńskich. Natomiast w XII i XIII wieku była to część księstwa łęczyckiego, a jako teren województwa sieradzkiego przetrwał do czasu upadku Rzeczypospolitej Szlacheckiej. Najazd Krzyżaków w 1332 roku spowodował liczne straty w osadzie, miedzy innymi spalono kościół pw. św. Jana Chrzciciela. Prawa miejskie zostają nadane 25 kwietnia 1341 roku i do tej pory Turek przestaje już być tylko osadą. Stosowny dokument wydał arcybiskup gnieźnieński Janisław, a złożono go na ręce pierwszego wójta tego nowo mianowanego miasta – Jana Pruteno. Jednakże pod koniec XIV wieku jeszcze raz na miasto najechano i obrabowano posiadłości między innymi arcybiskupa gnieźnieńskiego, ponieważ miało to na celu zmuszenie arcybiskupa Bodzanty do odstąpienia od promocji jako kandydata na tron Siemowita IV. Dzięki temu istotnemu najazdowi na królową Polski koronowano Jadwigę Andegaweńską w roku 1384. Warto wspomnieć, że w 1515 roku odbył się pierwszy coroczny wielki jarmark miejski, które kultywowane są do dzisiaj. W wieku XVI w wyniku pożaru spłonęło wiele miejskich zabudowań, jednakże niektóre kamienice wybudowane w tamtym okresie zachowały się do dzisiaj na miejskim rynku. W roku 1793 część Wielkopolski w tym Turek przechodzą pod panowanie pruskie, ale w 1815 wracają jako ziemie Królestwa Polskiego. To właśnie w tym okresie w mieście powstało wiele nowych zabudowań, oraz zakładów pracy jak kuźnie. Został też wybudowany ratusz z małym więzieniem w piwnicach. Natomiast w 1820 miasto zostało uznane za osadę fabryczną, ponieważ przemysł znacznie się tu rozwinął.

Getto wiejskie w Czachulcu

Getto wiejskie w Czachulcu Wiele osób pasjonuje się historia II wojny światowej, która dla wielu miejsc niestety nie jest powodem do dumy. Sporo osób nawet nie zdaje sobie sprawy w jak niewielkich miejscowościach działy się interesujące lub tragiczne wypadki. Na pewno getto wiejskie Czachulec jest jednym z miejsc, które nie jest znane. II wojna światowa obfitowała w postawnie właśnie tego typu miejsc na ziemiach polskich. Historia ta nie jest chlubna, ale mimo wszystko warto dowiedzieć się czegoś więcej. Pierwsze zbiorcze getto powstało w Turku, i działało do października 1941 roku, a w tym czasie Żydów wraz z podręcznym dobytkiem, przeniesiono do getta w Czachulcu, które nosiło nazwę Heidemuhle – która oznacza po prostu młyn na wrzosowisku. Nazwa ta prawdopodobnie miała powiązanie z młynem Galewskich, który widać było stojący na pobliskim wzgórzu, na terytorium getta, które porastał właśnie wrzos. Społeczeństwo żydowskie przewieziono tam wynajętymi od chłopów furmankami. Niektóre osoby zostały przewiezione wraz z dobytkiem takim jak meble czy też narzędzia do pracy w pozostawionych warsztatach. Cały teren getta zajmował ponad 1700 ha. W skład jego terytorium wchodziły miejscowości i wsie takie jak: Cegielnia kowalska, Dzierzbotki, leśnictwo, Niedźwiady, Józefina, Bielawski, Nowy Świat, Chuby, Miałczewskie Młyny, Czachulec Nowy i Młodzianów. Przyczyną powołania getta wiejskiego, co tworzyło precedens w skali okupowanej, przez faszystów Europy były widocznie względy ekonomiczne oraz brak środków lokomocji potrzebnych do przewiezienia tak pokaźnej liczby ludzi do getta w Łodzi. Kolejnym powodem, dla jakiego władze hitlerowskie zdecydowały się na takie rozwiązanie kwestii żydowskiej w Turku i okolicy, było przypuszczalnie rozpoczęcie w listopadzie 1941 roku tworzenia obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem, gdzie z Czachulca było znacznie bliżej niż do Łodzi. Jednakże ważny był dla Niemców przymusu zagwarantowania mieszkań dla niemałej liczby przywiezionych do Turku osiedleńców, którzy zajmowali również zakwaterowania pożydowskie.