Kultura w Turku

Kultura w Turku Ciekawe wydarzenia kulturalne wcale nie muszą odbywać się tylko w wielkich miastach. Miedzy innymi Turek – miasto położone na terenie województwa wielkopolskiego może pochwalić się ciekawymi wydarzeniami. Oprócz tego ma jeszcze wiele innych atrakcji. Pierwszą z ciekawych imprez są Dni Turku. Jest to wydarzenie, które odbywa się cyklicznie. Gdy tylko nadchodzi pierwszy weekend miesiąca czerwca wiadomo już, że zaczynają się dni świętowania i zabawy. Podczas tego wydarzenia można zobaczyć występy polskich kabareciarzy, gwiazd muzycznych czy też wziąć udział w licznych pokazach i konkursach. Atrakcje turystyczne tego okresu to tez przyjazd wesołego miasteczka. Kolejnym interesującym wydarzeniem jest Święto Ulicy Kaliskiej. Ulica Kaliska jest najważniejszą oraz najdłuższą arterią w Turku. Ma tez bogatą historię, która zaczyna się w XIV wieku, kiedy to powstał nowy szlak łączący Kalisz z Kołem. Trakt Kaliski był drogą o znaczącej wartości, kiedy to w 1867 roku stworzono gubernię kaliska i powołano powiat turecki, przez co nastąpił rozwój przemysłu na tym terenie. Trakt ten dochodził do Traktu Głównego, który łączył Warszawę z Poznaniem. Do 1970 roku droga ta przechodziła przez centrum miasta, jednak później wybudowano Obwodnicę Północną przez co ciąg komunikacyjny przeszedł na tę szybszą trasę. Przy ulic Kaliskiej do dzisiaj stoją ważne obiekty. Są to między innymi Urząd Miasta, Starostwo Powiatowe, Domy Tkaczy pochodzące z XIX wieku, Cech Rzemiosł Różnych oraz Turecka Izba Gospodarcza. Tak więc obchodzone Święto Ulicy Kaliskiej ma na celu upamiętniać to zabytkowe miejsce. Na deptaku odbywają się występy gwiazd muzyki, festyny, a także artyści plastycy mogą pokazać swoje prace, czy nawet postawić stoiska, aby znaleźć chętnych do zakupu swoich dzieł. Bez wątpienia imprezy te przyciągają nie tylko tłumy mieszkańców, ale i turystów.

Średniowieczna historia Turka

Średniowieczna historia Turka Każde miasto ma swoją historię. Jednakże jedne miasteczka maja ją bogatszą niż inne. Na przykład historia miasta Turek zaczyna się już w VI wieku przed naszą erą, gdy na tym terenie pojawili się pierwsi osadnicy. Osada Turek wspominana jest pierwszy raz w 1136 roku w bulli gnieźnieńskiej, która opisał papież Innocent II, bowiem w tym czasie osada ta była posiadłością arcybiskupów gnieźnieńskich. Natomiast w XII i XIII wieku była to część księstwa łęczyckiego, a jako teren województwa sieradzkiego przetrwał do czasu upadku Rzeczypospolitej Szlacheckiej. Najazd Krzyżaków w 1332 roku spowodował liczne straty w osadzie, miedzy innymi spalono kościół pw. św. Jana Chrzciciela. Prawa miejskie zostają nadane 25 kwietnia 1341 roku i do tej pory Turek przestaje już być tylko osadą. Stosowny dokument wydał arcybiskup gnieźnieński Janisław, a złożono go na ręce pierwszego wójta tego nowo mianowanego miasta – Jana Pruteno. Jednakże pod koniec XIV wieku jeszcze raz na miasto najechano i obrabowano posiadłości między innymi arcybiskupa gnieźnieńskiego, ponieważ miało to na celu zmuszenie arcybiskupa Bodzanty do odstąpienia od promocji jako kandydata na tron Siemowita IV. Dzięki temu istotnemu najazdowi na królową Polski koronowano Jadwigę Andegaweńską w roku 1384. Warto wspomnieć, że w 1515 roku odbył się pierwszy coroczny wielki jarmark miejski, które kultywowane są do dzisiaj. W wieku XVI w wyniku pożaru spłonęło wiele miejskich zabudowań, jednakże niektóre kamienice wybudowane w tamtym okresie zachowały się do dzisiaj na miejskim rynku. W roku 1793 część Wielkopolski w tym Turek przechodzą pod panowanie pruskie, ale w 1815 wracają jako ziemie Królestwa Polskiego. To właśnie w tym okresie w mieście powstało wiele nowych zabudowań, oraz zakładów pracy jak kuźnie. Został też wybudowany ratusz z małym więzieniem w piwnicach. Natomiast w 1820 miasto zostało uznane za osadę fabryczną, ponieważ przemysł znacznie się tu rozwinął.

Rychwał

Rychwał Gmina Rychwał położona jest w województwie wielkopolskim. Jest to gmina miejsko – wiejska. W jej skład wchodzi także miasto Rychwał, od którego gmina zaczerpnęła swoją nazwę. Miasto to położone jest na terenie powiatu konińskiego. Także to niewielkie miasto może mieć ciekawa historię, która zaczyna się już w XIV wieku. Pierwsza wzmianka dotycząca Rychwału pochodzi z 1394 roku. W latach 1394-1416 miasto pozyskało prawa miejskie. Miejsce to lokowane było na prawach niemieckich i tworzyło szlachecką własność prywatną. Historia mówi o tym, że lokacja Rychwału była sprawą kilkuetapową, która obejmowała zgodę króla na lokalizację, przygotowanie miejscowości do lokacji, zrobienie formalnej lokacji przez dysponenta. Po legalizacji przez kancelarię monarszą udzielono mieszkańcom osady prawa do parania się rzemiosłem i handlem wespół z prawem do organizowania sześciu jarmarków w roku. Właściciel nadał mieszkańcom place do osiedlenia, a także został wybudowany ratusz – siedziba władz, gdzie przebywali burmistrz oraz wójt wespół z ławą. Na przełomie XIV i XV wieków na peryferii Rychwału mieścił się zamek obronny z basztami oraz fosami, wybudowany na sztucznej wyspie. Jego właścicielem był Jana z Rychwału, jaki własną córkę Annę ożenił z Marcinem Zarembą ze Sławska. Ród Zarembów uchodził wówczas do najbardziej znamienitych rodów wielkopolskich. Za twórcę rodu Zarembów Rychwalskich uchodzi więc Marcin – drugi syn kasztelana sieradzkiego, jaki poprzez małżeństwo z Anną z Rychwału wstąpił we własność prywatną grodu z sąsiedztwem i od tamtej pory opatrzył się mianem jako Marcin z Rychwału, a jego latorośle jako Rychwalscy. Warto wspomnieć, że w 1437 roku został on zamianowany przez samego króla Władysława Jagiełłę na wojewodę kaliskiego za zasługi rycerskie. Po śmierci jego tytularnych dziedziców właścicielką Rychwału została Gabriela Złotkowska.

Getto wiejskie w Czachulcu

Getto wiejskie w Czachulcu Wiele osób pasjonuje się historia II wojny światowej, która dla wielu miejsc niestety nie jest powodem do dumy. Sporo osób nawet nie zdaje sobie sprawy w jak niewielkich miejscowościach działy się interesujące lub tragiczne wypadki. Na pewno getto wiejskie Czachulec jest jednym z miejsc, które nie jest znane. II wojna światowa obfitowała w postawnie właśnie tego typu miejsc na ziemiach polskich. Historia ta nie jest chlubna, ale mimo wszystko warto dowiedzieć się czegoś więcej. Pierwsze zbiorcze getto powstało w Turku, i działało do października 1941 roku, a w tym czasie Żydów wraz z podręcznym dobytkiem, przeniesiono do getta w Czachulcu, które nosiło nazwę Heidemuhle – która oznacza po prostu młyn na wrzosowisku. Nazwa ta prawdopodobnie miała powiązanie z młynem Galewskich, który widać było stojący na pobliskim wzgórzu, na terytorium getta, które porastał właśnie wrzos. Społeczeństwo żydowskie przewieziono tam wynajętymi od chłopów furmankami. Niektóre osoby zostały przewiezione wraz z dobytkiem takim jak meble czy też narzędzia do pracy w pozostawionych warsztatach. Cały teren getta zajmował ponad 1700 ha. W skład jego terytorium wchodziły miejscowości i wsie takie jak: Cegielnia kowalska, Dzierzbotki, leśnictwo, Niedźwiady, Józefina, Bielawski, Nowy Świat, Chuby, Miałczewskie Młyny, Czachulec Nowy i Młodzianów. Przyczyną powołania getta wiejskiego, co tworzyło precedens w skali okupowanej, przez faszystów Europy były widocznie względy ekonomiczne oraz brak środków lokomocji potrzebnych do przewiezienia tak pokaźnej liczby ludzi do getta w Łodzi. Kolejnym powodem, dla jakiego władze hitlerowskie zdecydowały się na takie rozwiązanie kwestii żydowskiej w Turku i okolicy, było przypuszczalnie rozpoczęcie w listopadzie 1941 roku tworzenia obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem, gdzie z Czachulca było znacznie bliżej niż do Łodzi. Jednakże ważny był dla Niemców przymusu zagwarantowania mieszkań dla niemałej liczby przywiezionych do Turku osiedleńców, którzy zajmowali również zakwaterowania pożydowskie.